Unutma ki; vefa, sadece bir semt adı değil, insanın ruhunun kalitesidir. Sen elinden geleni yaptın, yüreğinden kopanı verdin. Eğer karşı kıyıda bir yankı bulmadıysa, bu senin cömertliğinin değil, onların çoraklığının suçudur. Denize bırakılan bir iyilik, balık bilmese de o uçsuz bucaksız hakikatin içinde kaybolmaz. Sen sadece ektiğin tohumun güzelliğinden sorumlusun, toprağın onu yeşertip yeşertmeyeceğinden değil.

Unutma ki; yalnızlık, dürüst bir kalabalığa sahip olamayanların tek sığınağıdır. Ve bu sığınak, sahte bir aidiyetin verdiği o sahte sıcaklıktan bin kat daha kutsaldır. "Kimse yok" dediğin anlarda, aslında "herkesin yükünden" kurtulduğunu ve kendinle baş başa kalmanın o eşsiz hafifliğini hatırla.

Unutma ki; o "örümcek evleri", sadece zayıf bağlar için değil, zayıf niyetler için de bir metafordur. Sen kendi içindeki o sağlam kaleyi inşa ederken, dışarıdan atılan hiçbir taş o surları yıkamaz. Sadece içeriye kimleri aldığın konusunda dikkatli ol; çünkü kale içeriden fethedilir.

Unutma ki; modern zamanın o gürültülü menfaat sözleşmeleri arasında senin en büyük sermayen, akşam başını yastığa koyduğunda duyduğun o vicdan rahatlığıdır. "Bana iyi geliyorsun" diyenlerin taburcu oluşunu bir terk ediliş değil, bir "görev tamamlanması" olarak gör. Sen şifasın, sen kaynaksın; kaynak akar gider, dileyen içer, dileyen geçer. Ama kaynak hep yerindedir.

Unutma ki; sen değişmedin, sadece uyandın. Ve bir kez uyanan bir ruhu, hiçbir sahte rüya tekrar uyutamaz. Artık daha az güvenmen bir eksiklik değil, ruhunun kazandığı bir savunma mekanizmasıdır.

Yolun açık, zihnin berrak olsun. Unutma ki; Allah, sabredenlerle ve samimiyetle kendi yolunda yürüyenlerle beraberdir.
Kaynak: Doğruhaber Gazetesi